Antidepresan nedir? Türleri, nasıl etki eder, yan etkileri
Yazan: Psikonet Editörü · Bilimsel gözden geçirme: H. Alp Karaosmanoğlu, Psikiyatr

Antidepresanlar, başta depresyon olmak üzere kaygı bozuklukları, panik bozukluğu ve obsesif-kompulsif bozukluğun tedavisinde kullanılan ilaçlardır. Bu yazıda antidepresanların nasıl etki ettiğini, türlerini, sık görülen yan etkilerini ve ilacı kullanırken ya da bırakırken nelere dikkat etmek gerektiğini anlatıyoruz.
Antidepresan nedir?
Antidepresanlar genellikle ruhsal çökkünlük (depresyon) belirtilerini tedavi etmek için kullanılır. Bir psikiyatri uzmanı ya da hekim, ayrıntılı bir değerlendirmeden sonra reçete eder.
Antidepresanlar "mutluluk hapı" değildir. Kişiyi yapay biçimde neşelendirmez, kişiliğini değiştirmez, uyarıcı da değildir. Amaçları, depresyonun getirdiği çökkünlüğü, isteksizliği, uyku ve iştah bozukluklarını hafifletmek ve kişinin kendi işlevine dönmesine yardım etmektir.
Antidepresanlar nasıl etki eder?
Bu ilaçların beyinde bazı kimyasal maddeleri artırarak etki gösterdikleri bilinmektedir. Bu maddelerin başında sinir hücreleri arasında iletiyi taşıyan serotonin ve noradrenalin gelir.
Yine de depresyonu yalnız "serotonin eksikliği" diye açıklamak bugün fazla basit kabul ediliyor. Antidepresanların etkisi, beynin zamanla yeni duruma uyum sağlama ve bağlantılarını yeniden düzenleme yeteneğiyle de ilişkilendiriliyor. Etkilerinin günler içinde değil haftalar içinde ortaya çıkması bununla açıklanıyor.
Antidepresan türleri
Her grupta farklı isim ve özelliklerde ilaçlar bulunmakla birlikte, aynı gruptaki ilaçların etki mekanizmaları ve yan etkileri benzerlik gösterir. Başlıca gruplar şunlardır:
- Seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI): Sertralin, essitalopram, fluoksetin, paroksetin, sitalopram ve fluvoksamin bu gruptadır. Yan etkileri görece az olduğu için çoğu zaman ilk seçilen ilaçlardır.
- Serotonin-noradrenalin geri alım inhibitörleri (SNRI): Venlafaksin ve duloksetin bu gruptadır. Bazı kronik ağrılarda da kullanılırlar.
- Trisiklik antidepresanlar: Amitriptilin, imipramin, klomipramin ve nortriptilin bu gruptadır. Etkili ama eski ilaçlardır; yan etkileri daha fazladır ve aşırı dozda tehlikelidirler. Bugün daha çok başka ilaçlardan yarar görmeyenlerde ya da ağrı ve uyku sorunları gibi özel durumlarda kullanılırlar.
- Diğer antidepresanlar: Bupropion, mirtazapin, trazodon, agomelatin ve vortioksetin farklı etki biçimleri olan ilaçlardır. Örneğin mirtazapin ve trazodon uykuya yardımcı olabilir; bupropion cinsel yan etkiyi daha az yapar.
- MAO inhibitörleri: Günümüzde seyrek kullanılırlar. Bazı besinler ve ilaçlarla ciddi etkileşime girebildikleri için sıkı gözetim gerektirirler.
Yüz binden fazla hastayı kapsayan büyük bir karşılaştırma, incelenen 21 antidepresanın hepsinin yetişkin depresyonunda plasebodan daha etkili olduğunu, ilaçlar arasındaki farkların ise sınırlı olduğunu gösterdi (Cipriani ve ark., 2018). Hangi ilacın seçileceğine belirtilerinize, başka hastalıklarınıza, kullandığınız diğer ilaçlara, yan etki beklentinize ve daha önceki tedavilere verdiğiniz yanıta bakılarak karar verilir.
Hangi durumlarda kullanılır?
Antidepresanlar şu durumlarda kullanılır:
- orta ve ağır depresyon
- yaygın kaygı bozukluğu
- panik bozukluğu
- sosyal kaygı bozukluğu
- obsesif-kompulsif bozukluk
- travma sonrası stres bozukluğu
- bazı kronik ağrılar
Hafif depresyonda ise çoğu zaman ilk seçenek ilaç değildir. Psikoterapi, düzenli fiziksel etkinlik ve yaşam düzeninin yeniden kurulması önce denenir.
Ne zaman etki eder, ne kadar kullanılır?
İlk değişiklikler, ilacı uygun dozda ve düzenli kullanmaya başladıktan 1–2 hafta sonra görülmeye başlar. Önce uyku, enerji ve iştah düzelir; çökkünlük ve isteksizlik daha sonra hafifler. İlacın depresyon belirtilerini giderici etkisinin tamamen ortaya çıkması altı hafta veya daha uzun süre alabilir. Dört ile altı hafta yeterli dozda kullanıldığı hâlde belirgin bir düzelme yoksa, hekiminiz dozu ya da ilacı değiştirmeyi düşünebilir.
Depresyonun tekrarlamasını önlemek için, belirtilerin tamamen geçmesinden sonra en az altı ay, bazen daha uzun süre ilacı kullanmak gerekir. Daha önce birden çok depresyon dönemi geçirmiş kişilerde bu süre daha uzun tutulabilir.
Yan etkileri
SSRI grubu ilaçları kullandığınızda iştahsızlık, ağız kuruluğu, bulantı, ishal, baş ağrısı, sinirlilik, sersemlik hissi ve uykusuzluk gibi yan etkiler ortaya çıkabilir. Bu yan etkilerin, ilacı düzenli kullanmaya başladıktan birkaç hafta sonra giderek azalması beklenir.
Cinsel istekte azalma, orgazmda gecikme ya da güçlük gibi cinsel yan etkiler SSRI'larda sık görülür ve her zaman kendiliğinden geçmez. Bunu hekiminizle konuşmaktan çekinmeyin; çoğu zaman doz ya da ilaç değişikliğiyle çözülebilir. Deri döküntüsü daha seyrek görülür.
Trisiklik antidepresanlar ağız kuruluğu, titreme, kabızlık, idrar yapmada güçlük, uyuklama ve baş dönmesi gibi yan etkiler yapabilir. Bu yan etkilerin de ilacın kullanımından birkaç hafta sonra hafiflemesi beklenir. Gündüz saatlerinde uyuklama, sersemlik gibi belirtiler ortaya çıkarsa hekiminize bildirin. İlacı aldığınız saatler yeniden düzenlenerek bu yan etkiler giderilebilir.
Bazı antidepresanlar, özellikle mirtazapin ve bazı trisiklikler, iştahı ve kiloyu artırabilir.
İlaç alırken iş makinesi ya da motorlu taşıt kullanmanız tehlikeli olabilir; bu konuda hekiminize danışın.
Dikkat edilmesi gerekenler
İntihar düşünceleri: Özellikle 25 yaşın altındaki gençlerde, tedavinin ilk haftalarında ya da doz değişikliklerinde intihar düşüncelerinde artış olabilir. Bu yüzden ilk haftalar yakından izlenir. Yeni ortaya çıkan ya da artan ölüm ve kendine zarar verme düşüncelerini beklemeden hekiminize bildirin.
Bipolar bozukluk: Bipolar bozukluğu olan birinde tek başına kullanılan bir antidepresan, kişiyi taşkınlık (mani) dönemine kaydırabilir. Daha önce aşırı enerjik, uykusuz ve taşkın dönemler yaşadıysanız bunu mutlaka hekiminize söyleyin.
Serotonin sendromu: Serotonini artıran birden fazla ilacın birlikte kullanılması seyrek ama ciddi bir tabloya yol açabilir. Bu ilaçlara bazı ağrı kesiciler, migren ilaçları ve sarı kantaron gibi bitkisel ürünler de dahildir. Ateş, terleme, titreme, kas seğirmeleri, ishal ve aşırı huzursuzluk birlikte ortaya çıkarsa acil yardım alın.
Diğer ilaçlar ve alkol: Bazı ilaçlar antidepresanlarla geçimsizdir. Herhangi bir nedenle başka bir ilaç kullanıyorsanız ya da kullanmanız gerekirse, ruh hekiminize ilacın adını bildirin. Sağlığınızla ilgili başka bir sorununuz varsa ya da ortaya çıkarsa, özellikle göz, kalp ve erkeklerde prostat bezini ilgilendiren hastalıklarda, bunu da ruh hekiminize söyleyin. Bedensel hastalığınızın tedavisiyle ilgilenen hekime de kullandığınız antidepresanın adını söylemeyi unutmayın. Antidepresanlarla birlikte alkol kullanmaktan kaçının; trisiklik antidepresanlar alkolün etkisini artıracağından, ilaçla birlikte alkol tehlikeli olabilir.
Hamilelik ve emzirme: Bu dönemde antidepresan kullanılıp kullanılmayacağına, hem ilacın hem tedavi edilmeyen depresyonun anne ve bebek için riskleri birlikte tartılarak karar verilir. Bazı antidepresanlar bu dönemde kullanılabilir. Hamile kaldığınızı öğrendiğinizde ilacı kendi başınıza bırakmayın; hekiminizle konuşun.
Antidepresanlar bağımlılık yapar mı?
Antidepresanlar uzun süre kullanılsalar da alışkanlık veya bağımlılık yapmazlar. Yani zamanla daha yüksek doz isteme ya da ilaca karşı özlem duyma gibi bağımlılık belirtilerine yol açmazlar.
Ama ilacın birden kesilmesi "bırakma belirtilerine" yol açabilir. Bunlar şunlardır:
- baş dönmesi
- başta ya da kollarda "elektrik çarpması" gibi kısa duyumlar
- uyku bozukluğu
- bulantı
- huzursuzluk
- grip benzeri yakınmalar
Bu belirtiler çoğu zaman birkaç gün ya da hafta sürer; bazı kişilerde daha uzun sürebilir. Bu yüzden antidepresanlar azaltılarak bırakılır. İlacı kesmeden önce mutlaka hekiminize danışın. Kendinizi iyi hissettiğiniz için ilacı birden bırakmak da depresyonun geri dönme riskini artırır.
Antidepresan mı, psikoterapi mi?
İkisi birbirinin rakibi değildir. Hafif depresyonda psikoterapi çoğu zaman tek başına yeterlidir. Orta ve ağır depresyonda ilaç ve psikoterapinin birlikte kullanılması daha iyi sonuç verir. Bilişsel davranışçı terapi gibi yöntemler, ilaç bırakıldıktan sonra depresyonun geri dönme riskini de azaltabilir. Kendi kendine yardım için yazılmış, araştırmalarla desteklenen kitaplar da tedaviye eşlik edebilir.
Ne zaman hemen hekime başvurmalı?
Şu durumlarda kontrol randevusunu beklemeyin, hemen hekiminize ya da bir acil servise başvurun:
- ölüm ya da kendine zarar verme düşünceleri ortaya çıkarsa ya da artarsa
- ateş, titreme ve kas seğirmeleri birlikte başlarsa
- yaygın bir deri döküntüsü çıkarsa
- bayılma ya da belirgin çarpıntı olursa
- birkaç gün süren aşırı enerji, uykusuzluk ve taşkınlık başlarsa
Acil bir durumda 112'yi arayın.
Kitapların, ilaç prospektüslerinin ve bu tür yazıların ilaçlar hakkında yalnız genel bilgi verdiğini unutmayın. Tedaviniz hakkında ayrıntılı bilgiyi, tedavinizi üstlenen ruh hekiminizden alın.
İlgili kitap önerileri:
- İyi Hissetmek — David Burns
- Depresyon: Bilişsel Davranışçı Terapi Işığında Kendine Yardım Kılavuzu — Fuat Torun
- Bütün başlıklar: Depresyon kitapları
Kaynaklar
- Cipriani, A., Furukawa, T. A., Salanti, G., Chaimani, A., Atkinson, L. Z., Ogawa, Y., … Geddes, J. R. (2018). Comparative efficacy and acceptability of 21 antidepressant drugs for the acute treatment of adults with major depressive disorder: A systematic review and network meta-analysis. The Lancet, 391(10128), 1357–1366.
- Davies, J., & Read, J. (2019). A systematic review into the incidence, severity and duration of antidepressant withdrawal effects: Are guidelines evidence-based? Addictive Behaviors, 97, 111–121.
- National Institute for Health and Care Excellence. (2022). Depression in adults: Treatment and management (NICE guideline NG222). London: NICE.
- Stahl, S. M. (2021). Stahl's essential psychopharmacology: Neuroscientific basis and practical applications (5th ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
- Stone, M., Laughren, T., Jones, M. L., Levenson, M., Holland, P. C., Hughes, A., … Rochester, G. (2009). Risk of suicidality in clinical trials of antidepressants in adults: Analysis of proprietary data submitted to US Food and Drug Administration. BMJ, 339, b2880.